"Puls Medycyny" 2016 nr 12 (12), s. 8.

Katalog życzeń młodego pokolenia lekarzy

Oprac. Monika Wysocka

Laureaci konkursu SuperTalenty 2016, na prośbę redakcji, przedstawili swoje pomysły konkretnych zmian, które ułatwiłyby młodym lekarzom start w zawodzie i codzienną pracę. Młodym ludziom zależy na tym, aby ta praca nie była dla nich walką o przetrwanie, lecz mogła być wymarzonym zajęciem. Oto zgrupowane hasłowo niektóre z proponowanych rozwiązań.

Studia

  • Zmodyfikowanie programu studiów tak, aby większy nacisk kłaść na praktyczną naukę zawodu. 
  • Zapewnienie możliwości pracy badawczej lub aktywnych staży klinicznych już w czasie studiów medycznych poprzez wsparcie jednostek lub też badaczy/lekarzy, którzy przyjmowaliby ciężar/ryzyko związane z pracą studenta (np. obniżenie pensum dydaktycznego, premia, punkty, awans lub inna zachęta).
  • Zapewnienie mentoringu i/lub coachingu. Stworzenie systemu mentoringu, w którym student wybiera sobie mentora, kierującego jego rozwojem (zadaje pytania, udziela porad i wskazówek), np. za dodatkowe wynagrodzenie. Cenną rolę mogliby tu odgrywać emerytowani pracownicy ze względu na swoje doświadczenie życiowe. 
  • Szkolenia z zakresu umiejętności miękkich, zwłaszcza z komunikacji międzyludzkiej/asertywności i negocjacji. Zajęcia z kreatywności, powtarzane okresowo.

Organizacja i warunki pracy

  • Odbiurokratyzowanie pracy lekarzy poprzez zwiększenie liczby sekretarek medycznych i asystentów lekarzy.
  • Zwiększenie podstawowych zarobków lekarzy do poziomu odpowiadającego innym, porównywalnym dziedzinom. Wtedy można wprowadzić ograniczenia w zakresie zatrudnienia w jednostkach prywatnych (niosących często ryzyko konfliktu interesów).
  • Zinformatyzowanie i skoordynowanie systemu służby zdrowia tak, by zawsze był dostęp do wyników wcześniej wykonanych badań u pacjenta, kart informacyjnych, wystawionych recept czy zwolnień lekarskich. Ułatwi to jednocześnie współpracę lekarzy różnych specjalności oraz kontakt z fizjoterapeutami, pielęgniarkami, ratownikami czy psychologami. Zwiększy także dostęp do badań specjalistycznych, a tym samym zaoszczędzi czas wysoko wyspecjalizowanej kadrze medycznej. 
  • Współpraca pomiędzy starszym i młodszym lekarzem, polegająca m.in. na tym, że młodszy wypisuje recepty, pomaga w wypełnianiu skierowań i kodowaniu w poradniach, a starszy, poświęcając dzięki temu więcej czasu na problemy pacjentów, wprowadza młodszego kolegę do zawodu i uczy właściwej komunikacji z pacjentem.
  • Wprowadzenie konieczności rotacji na stanowiskach kierowniczych.
  • Wyrównywanie szans kobiet, zwłaszcza młodych matek w medycynie. 
  • Stworzenie zaplecza socjalnego: ułatwionego dostępu do żłobków, przedszkoli i szkół zlokalizowanych w sąsiedztwie jednostek ochrony zdrowia.

Działalność naukowa

  • Utworzenie programów finansowania badań naukowych dla osób po 35. roku życia.
  • Zarządzanie pracą lekarza naukowca powinno mieć formę zarządzania projektem: wyznaczenie celów, „kamieni milowych” i wizji do spełnienia w określonym diagramie czasowym.
  • Prowadzenie kampanii edukacyjnych czy informacyjnych o możliwościach finansowania nauki oraz wyjazdów i staży zagranicznych dla pracowników naukowych. 
  • Umożliwienie młodym badaczom poszerzania kontaktów międzynarodowych, udziału w konferencjach i seminariach oraz wymianę opinii i doświadczeń z naukowcami z innych krajów zajmującymi się zbliżoną problematyką badawczą. 
  • Stypendia i uczciwy system finansowania studiów doktoranckich, ale również bardziej rygorystyczny system weryfikacji doktoratów. Uniwersytety powinny przyjmować tylko tylu doktorantów, dla ilu są w stanie zagwarantować środki na badania. Powinien zostać określony minimalny odsetek doktorantów, którym uczelnia musi zagwarantować środki na życie. Dzięki temu młodzi badacze będą mogli skoncentrować się na badaniach. Algorytm finansowania uczelni ze środków ministerialnych powinien promować jakość, a nie liczbę doktorantów, którzy są każdego roku rekrutowani. 
  • Zniesienie konieczności obrony doktoratu lub habilitacji w określonym czasie. Zamiast tego nałożenie obowiązku zdobycia określonego dorobku naukowego w wyznaczonym czasie (system jego obliczania obecnie już obowiązuje). Powinno to zwiększyć liczbę realnych osiągnięć, zamiast sztucznego produkowania nieistotnych doniesień.
  • Nawiązywanie kontaktów i współpracy między klinikami lub zakładami — wprowadzenie posiedzeń naukowych, możliwości wspólnych spotkań, networkingu. Wsparcie w promocji wyników własnych badań i ich rozpowszechniania w grupach potencjalnie zainteresowanych ich komercjalizacją. Dodatkowe wsparcie finansowe na te cele pomogłoby nakierować działania młodych badaczy na nawiązywanie współpracy z przedstawicielami świata biznesu i nowych technologii. 
  • Możliwość rozdzielenia badań naukowych od dydaktyki — wprowadzenie na uczelniach i w instytutach badawczych instytucji „protected time” — czasu, na jaki pracownik mógłby się wyłączyć z czynności leczniczych i dydaktycznych, by skupić się na badaniach naukowych. Ten czas powinien być uzależniony np. od zdobycia grantów, potencjału naukowego osoby, potencjału konkretnego projektu etc.
  • Wprowadzenie mechanizmów pozytywnej motywacji pracownika do zdobycia grantu, wydania publikacji czy innego osiągnięcia, w tym klinicznego. Taką motywacją może być redukcja godzin pensum dydaktycznego, premia, stypendium np. konferencyjne, popularyzacja osiągnięcia przez media, wsparcie dalszych działań.

Doszkalanie

  • Tańsze lub subsydiowane opłaty za udział w kursach i kongresach (np. przez OIL) bądź wprowadzenie możliwości uznania tych opłat za koszty uzyskania przychodu — dla osób na etatach.
  • Stworzenie krajowego portalu internetowego poświęconego rozwojowi naukowemu i zawodowemu, do którego trafiałyby informacje dotyczące konkursów na realizację projektów rządowych (granty), krajowych, międzynarodowych, komercyjnych wspierających prace badawcze, naukowe, rozwojowe czy finansujących staże krajowe i zagraniczne.
  • Umożliwienie dostępu do najświeższej wiedzy i literatury fachowej — dostęp do baz czasopism, finansowanie wyjazdów, konferencji.
  • Kursy specjalizacyjne o bardziej praktycznej treści i formie (wykorzystanie Internetu), łatwiejsze zapisy na kursy organizowane przez CMKP.

Zapraszamy do dyskusji i komentowania: m.wysocka@pulsmedycyny.pl

 

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.

Komentarze